Vladika Vasilije
Milić Blažanović

Bojan Jovanović i Duško Tomić javno optužuju : “Vladika Vasilije je mladom bogoslovu nudio “daj guzu, imaćeš auto“
“Vladika Vasilije je  pijan pokušao da ima spolni odnos sa njim , ali ga nije uspio izvršiti zbog opijenosti“
“Vladika Vasilije je naredio da se ubije Milićev ujak da sakrije tragove“

Medijska  poruka etičke osobine Vladike Vasilija je “Ovaj pedofil  i ubica  je opasan“.

A onda dolazi neočekivani obrt situacije: Duško Tomić svoj novi “dokaz“ propusta u istrazi i Vladikine krivice niti je podnio tužilaštvu, niti je tražio da se vještači!  

     U  obje optužbe Bojana Jovanovića  protiv Vladike Vasilija  se pojavljuje i advokat Duško Tomić čiji postupci uopšte ne slijede pravnu logiku krivičnih djela a optužnice su  krajnje neprecizno formulisane da djeluju kao pucanj u prazno. Iz Tomićevog ponašanja je puno vidljivija namjera  da   po svaku cijenu postigne cilj da se Vladika Vasilije i  optuži i zasluženo kazni  za krvni delikt protiv dostojanstva i morala nego što su stvarno vidljivi elementi Vladikine krivice.  

U  prvoj optužbi  Bojana Jovanovića za Vladikino pozivanje na seksualno “druženje“ Duško dvije godine kasnije  negira Bojanovo priznanje da je sve plod njegove bolesne mašte.
Druga optužba  Bojana Jovanovića  protiv Vladike Vasilija za smrt bogoslova Milića Blažanovića  je puno komplikovanija jer ima tri verzije. U prvoj varijanti Bojan  optužuje Vladiku Vasilija  da se  Milić Blažanović ubio zato što ga je Vladika Vasilije  stavljao pred moralni izbor “daj guzu, dobićeš auto“ i što je jednom prilikom pijan pokušao da ima spolni odnos sa njim , ali ga nije uspio izvršiti zbog opijenosti. U drugoj varijanti Bojan optužuje Vladiku Vasilija ua ubistvo Milića Blažanovića a u trećoj i za ubistvo Blažanovićevog ujaka. Duško Tomić Bojanove optužbe zdušno plasira po medijima Federacije.
Međutim, u privatnim razgovorima sa krim  inspektorom Starčevićem iz Policijske stanice Šekovići koji je 1999 godine vodio istragu,  Duško Tomić mijenja svoj fokus krivice i umjesto Vladike Vasilija za ubistvo Milića Blažanovića  optužuje Deseti diverzantski vod Vojske Republike Srpske koji je u Milićevu sobu postavio eksplozivnu napravu.

Tomić je polovinom septembra 2011 godine obavijestio  inspektora Starčevića da mu je Milićeva majka dala kuglicu koja je bila u štapu koji se nalazio u Milićevoj sobi u manastiru. Ta kuglica je trebala biti motor -pokretač otvaranja sudskog postupka protiv Vladike Vasilija.  Iz tog razloga ga je inspektor Starčević uputio da se, ukoliko posjeduje nove dokaze, obrati mjesno nadležnom tužilaštvu, Međutim, uvid u popis predmeta nađenih u Milićevoj sobi  pokazuje da štapa na koji se poziva Tomić uopšte nema među popisanim stvarima. Zatim, uvid u popis dokaza koje je Tomić priložio Okružnom tužilaštvu pokazuje da niti je pomenutu kuglicu naveo kao dokaz, niti je tražio da se taj dokaz vještači!!!

Upravo zbog nedostatka zahtjeva za vještačenjem kuglice se  postavlja pitanje svrsishodnosti i  smisla nove Duškove optužbe protiv Vladike Vasilija nakon što je  je Opštinsko tužilaštvo  u Vlasenici dana 07. 11. 2011 godine  donijelo odluku da obustavlja istragu protiv Vladike Vasilija zbog nedostatka elemenata krivičnog djela koje se goni po službenoj dužnosti.

prilog broj 1


Zato se opravdano postavlja pitanje i moralnog motiva Duška Tomića da optužuje Vladiku Vasilija. Erik Erikson nam je u nasiljeđe ostavio tri slike o sebi, ko sam ja, šta mislim da o meni misle drugi i šta ja mislim da o meni misle drugi.  Ako bi se ove tri slike primijenile na motiv Duška Tomića u stuaciji koju posmatramo i sa svim elementima koje smo uzeli u obzir, dobio bi se sljedeći rezultat:

  1. ko sam ja?:

Tomić: “Ja sam borac protiv najvećeg kriminala“.

  1. šta mislim da o meni misle drugi?:

Tomić: “Mislim da drugi  misle da sam borac protiv najvećeg kriminala“.

  1. šta zaista o meni misle drugi?:

Posjetioci crkve: “Tomić  je bacač blata“.

 

1.Ključni dokazi Milićevog samoubistva
2.Faktori rizika od samoubistva

 

Faktori rizika za samoubistvo:

 

Smrt Milića Blažanovića, učenika druge godine bogoslovije,  je najvjerovatnije splet četiri nesretne okolnosti. Milić je imao psihičku predispoziciju za samouništenjem, koja se razvila u poremećaj volje za životom. Zatim, na njegovu ravnotežu su bitno uticala tri događaja. Milića je dva-tri dana prije samoubistva ostavila djevojka,  boravio je kod roditelja čiji pritisak na sebe više nije mogao da izdrži, a tih dana je nad Papraćom bila prejaka i uznemirujuća buka. su avioni NATO-a  učestalo prelijetali mjesto njegovog boravka probijajući zvučni zid i remeteći njegov energetski  naboj pa su na Milića mogli  djelovati kao “okidač“ .
 
1.Psihička predispozicija
Milić je po najbližim krvnim srodnicima  bio nasljedno opterećen duševnim bolestima. Po Zakonu o zdravstvenoj zaštiti medicinska dijagnoza o kojoj posjedujemo saznanje je zaštićena službenom tajnom i o njoj se podaci ne smiju iznositi u javnost. Jednom od najbližih Milićevih srodnika je na osnovu duševnog oboljenja priznat invaliditet i ostvareno pravo na invalidsku penziju.  Ova psihička predispozicija je jedan od najuticajnijih faktora koji doprinose pojavi i razvoju psihičkog stanja u kom osoba dobija poriv da digne ruku na sebe.

2.)Porodični konflikti
U svojoj izjavi  broj 10-1-10/01-195/11 od 11. 10. 2011 godine Erić Željko, koji je  bio učenik srednje bogoslovske škole u Sremskim Karlovcima, a živio u Zvorniku, kaže: “često i dolazio u  Papraću, opština Šekovići. Milića Blažanovića sam poznavao od 1998 godine i od tada smo se više puta viđali i koji je često posjećivao  moju porodicu u Zvorniku. U toku našeg druženja često je izlagao svoju intimu. Šta je volio, njegove patnje, radosti i period njegovog zaljubljivanja. Početkom 1999 godine počeo se povlačiti u sebe, gdje mi je često govorio o patnjama zbog toga što su mu roditelji rastavljeni. Jedan primjer njegovog izlaganja , koji se odnosi na njegovog odlaska u Doboj, u posjetu roditeljima koji su tamo živjeli rastavljeno i koji su nemilosrdno vršili pritisak na njega, kada bi posjetio jedno od njih. Uvijek bi otac ili majka vršili takav pritisak da ga je to dovodilo do apatičnog stanja i očaja. Ti pritisci po kazivanju Blažanovića, trajali su do 22. 05. 1999 godine gdje me je istog dana u večernjim satima sam Blažanović pozvao telefonom, gdje mi  je u znacima psihičkog rastrojstva pozivao da sutradan dođem u manastir Papraća , jer ne može više da izdrži. Ja sam ga tješio govoreći  mu da će to proći. I da me obavezno sutra sačeka u manastiru , gdje ću ja doći da razgovaramo o njegovim problemima, te da mu pomognem da ih prevaziđe. Sutradan  u prijepodnevnim satima iz Zvornika sa porodicom sam otišao u Dobrić. U popodnevnim satima sa porodicom sam krenuo u Zvornik. Kada smo bili u Papraći svratio sam u manastir da posjetim Milića“....Psihički pritisak koji  nastaje u porodičnim odnosima kada dva roditelja svoje dijete stavljaju u poziciju emocionalnog rascjepa ( tzv splitting) ima vrlo loše dejstvo na njegovu psihičku ravnotežu. Da je ovakav uticaj postojao i na Milićev psihički balans potvrđuje i iguman Stefan. U svojoj izjavi  broj 1-2/ 62-40/SS od 26. 05. 1999 godine iguman takođe navodi ranije tragove Milićeve namjere  za samoubistvom.: Kada je iz manastira otišao Marković Bratislav,  Milić mi je rekao da će da se ubije a ja sam ga tješio i govorio mu da to ne radi. Primijetio sam da kada dođe od kuće uvijek je bio potišten  i tužan.
Posebnu težinu  u odnosu roditelja Milića Blažanovića prema njegovoj smrti daje  Milićev otac M. Blažanović, koji se profesionalno bavi istragama u državnoj agenciji za istragu i zaštite SIPA. Ovaj otac, kao lice koje posjeduje stručna znanja iz ove oblasti,   ni na koji način ni tada ni kasnije nije teretio ni osoblje manastira niti Vladiku Vasilija  za smrt svog sina.

prilog broj 8

 

3.)Raskid sa djevojkom
Postoji  propust u istrazi da od Milićeve djevojke uopšte nije uzeta izjava u zapisnik, da se barem registruje njeno postojanje.
U svojoj izjavi  broj  10-110/01-217/11 od 31. 10. 2011 inspektor Slaviša  Starčević kaže“ dolaskom na lice mjesta zatekli djevojku nastradalog Milića Blažanovića, L. M., rođena u Vozućoj 1980 godine, stalno nastanjena u D., njenu sestru L. M., zatim Gligić  Zorana  i Blagojević Ljubinka.

prilog broj 3


U svojoj izjavi broj 10-1-10/01-193/11 od 11. 10. 2011 godine sveštenik Lukić Vidoje. takođe pominje Milićevu djevojku:“Od djevojaka u razgovoru sa njima saznao sam da je jedna od tih djevojaka bila Blažanovićeva djevojka, kod koje je on prije dva tri dana bio na rođendanu na Ozrenu te da su se nakon toga posvađali i da su nakon toga raskinuli. Razlog njihovog dolaska u manastir bila je njezina želja za pomirenjem sa Blažanovićem.“ Dolazak Milićeve djevojke  su potvrdili i policajci Čelić Rado i Ivanović Žarko.

4. Uznemirujuća buka

Tih dana su avioni NATO-a  učestalo prelijetali mjesto Milićevog  boravka probijajući zvučni zid i remeteći njegov energetski  naboj, pa su na Milića mogli  djelovati kao “okidač“ .